Flauto dolce I/II, Oboe da caccia, Continuo
Zijn niet te tellen.
Als men dagelijks weemoed vindt
En het bittere verdriet niet verdwijnt,
Ach, dan moet deze pijn ons
Heel de weg naar de dood banen.
Continuo
Vergeefs roepen en mijn geween,
Nog geen troost verschijnen.
Dat uur laat zich weliswaar van verre zien,
Ik moet toch nog alleen vergeefs smeken.
Flauto dolce I/II e Oboe da caccia coll'Alto, Violino I/II, Viola, Continuo
Zijn bijstand heeft beloofd,
Laat zich, nu in mijn treurigheid,
Tevergeefs zoeken.
Ach, wil Hij dan voortdurend
Gruwelijk over mij vertoornd zijn?
Kan en wil Hij de arme
nu niet, zoals eerst, barmhartig zijn?
Continuo
Het berooft mij van al mijn rust;
Mijn beker van smarten is geheel met tranen aangevuld.
En deze nood wordt niet gelenigd,
Zodat het mij totaal ongevoelig maakt.
De zorgelijke kommernacht
Drukt op mijn beklemd hart,
Daarom zing ik louter klaagzangen.
Doch, ziel, nee
Weest getroost in deze pijn:
God kan de bittere sap heel eenvoudig in vreugdewijn
veranderen
En je zodoende vele duizenden vreugdes bezorgen.
Violino solo, Flauto dolce I/II all' unisono, Continuo
Helpt de zorgen van de zieke niet,
Maar wie de hemel aanschouwt
En zich daar troost vraagt,
Hem kan eenvoudig een vreugdeschijnsel
In de treurige inborst verschijnen.
Flauto dolce I/II e Oboe e Violino I col Soprano, Violino II coll'Alto, Viola col Tenore, Continuo
En vertrouw alleen Hem,
Die je geschapen heeft.
Het komt hoe het komt,
Je Vader in den Hoge
Weet bij alle zaken raad.